Generalnie jakbym się uparła to mogłabym opisać wszystkie kamieni o których myślę po kolei. Ale stwierdziłam, że wtedy post ciągnął by się na kilometry a Wy przecież nie macie kilometrowych butów i może ktoś by się zgubił- lost in translation. Oprócz przeogromnie ciekawej burzy, która poderwała na nogi pewnie wszystkich w Gdańsku o uroczej godzinie 5 rano, miasto nie odczuło żadnych oznak zbliżającego się końca świata. A zbliża się nieuchronnie. Wiem na pewno a skąd, a stąd, że właśnie kończę czytać książkę informatyczną, najtrudniejszą w moim życiu. Sama jestem z siebie dumna i tylko słyszę od rodziny: Koniec świata!! Ola czyta informatołowską książkę i coś z niej rozumie:)) Niesamowite. A wracając do tematu:
Karneol (Karniol) - gemmologiczna nazwa czerwonej, półprzezroczystej odmiany chalcedonu. Nazwa pochodzi od łac.carnis = ciało, mięso. Mam taką teorie,że te nazwy nadawane w średniowieczu nie tylko kamieniom jak zauważyłam są dość obrzydliwe. Ludzie żyli wtedy bliżej natury i nic co ludzkie nie było im obce. A poza tym te nazwy oddawały prawdziwy charakter owych przedmiotów i nie bano się obrzydliwych skojarzeń. Po prostu wtedy nie było marketingu, który wszystko pięknie opakowuje żeby sprzedać. Wracając do karneolu jest brązowoczerwoną, przeświecającą lub nieprzezroczystą odmianą chalcedonu. Ponieważ karneol jest nieprzezroczysty, rzadko można w nim zobaczyć wtrącenia. Płynne wtrącenia w kształcie kropli nadają mu lśniący połysk. Karneol wykazuje zdolność do białoniebieskiej fluorescencji w świetle ultrafioletowym. Odmiana pochodząca z Indii świeci zielonkawożółtym światłem. Chromoforem jest w nim żelazo – wrostki tlenków i wodorotlenków żelaza (przeważnie goethytu i hematytu). Wskutek podgrzewania barwę można pogłębić. Większość oferowanych dziś karneoli to barwione i następnie poddawane działaniu wysokiej temperatury agaty. Naturalny karneol pod światło wykazuje pierzasty podział barw, zaś barwiony - sferowość.
Kryształ górski inaczej: Kryształ skalny. Nazwa pochodzi od greckiego słowa – krystallos, pierwotnie znaczącego lód. Grecy uważali, że jest on kryształem lodu nadnaturalnie zamrożonym i przez bogów zesłanym na ziemię. Określenie kryształ stosowano przez stulecia tylko w odniesieniu do kryształu górskiego. Znane są kryształy górskie o masie wielu ton, lecz kamienie warte oszlifowania zdarzają się dość rzadko. Nieskazitelna czystość, silny połysk sprawiły, że był on często utożsamiany z diamentem; stąd wiele nazw nieprawidłowych jak: diament alaskański, bohemiński, islandzki, meksykański lub marmora. Niekiedy występują w kryształach inkluzje obcych minerałów: goethytu (kwarc gwiaździsty), złota, pirytu, rutylu, turmalinu. Sławne są małe, przezroczyste jak woda kryształy z marmurów Carrary (Włochy) i tzw. diamenty z Herkimer (okręg Herkimer w stanie Nowy Jork – USA) Jego średnica nie przekracza 1 cm. Jeżeli interesujecie się ezoteryką to kryształ górski jest uważany za klucz do otwierania naszych centrów energetycznych. Nie wiem czy je później zamyka, żeby przewiewów nie było:).
Kwarc (dawniej kwarzec) – minerał z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi: od starogermańskiego kwarr (quarz) = zgrzyt – tak określali ten minerał niemieccy górnicy lub słowiańskiego kwardy = twardy (kwarda = kwarzec). Kwarc jest kruchy, przezroczysty; może być bezbarwny i może tworzyć wiele barwnych odmian.
Czysty, bezbarwny kwarc nazywany jest kryształem górskim lub skalnym. W starożytnym Rzymie dużych kryształowych kul używano do chłodzenia dłoni[potrzebne źródło].
Kwarc często zawiera inkluzje gazowe, ciekłe oraz stałe.
Inkluzje stałe, spowodowane przez różne minerały powodują zróżnicowanie barwy oraz wywołują ciekawe efekty optyczne. Kwarc posiada wiele odmian takich jak: agat, agat mszysty, fioletowy ametyst, jasnozielony awenturyn, chalcedon, zielony chryzopaz, żółty cytryn, heliotrop, jaspis, karneol (krwawnik), krystobalit, bezbarwny kryształ górski, brązowy kwarc dymny, niebieski,różowy, szafirowy, tęczowy, onyks. I kilka innych.
Po przyjeździe urlopowym zostałam od razu zaproszona na ślub przyjaciół i nawet 14 godzinna podróż pkp nie powstrzymała mnie od uczestniczenia w tym ważnym wydarzeniu. Specjalnie na tą okazję już tydzień wcześniej przygotowałam sobie naszyjnik. Tworząc go po nocach jak nie przymierzając Kopciuszek w końcu doszłam do perfekcji i uzyskałam formę taką jaką zakładałam. Fantastycznie się komponował z chabrową sukienką. Śluby są okazją do uświetnienia strojem całości więc wszyscy z całych sił starali się wypaść jak najlepiej. Przy okazji przesyłam najserdeczniejsze życzenia Młodej Parze.
Wracając do naszyjnika to jest ona bardzo prosty a zarazem skomplikowany jak to tylko kobieta potrafi wymyślić. Wiśniowe kulki karneolu z małymi srebrnymi kuleczkami na srebrnych gwoździach. Inspiracja przyszła nie wiadomo skąd, więc nie mam co opisywać. Chyba po prostu mając przed oczami sukienkę wiedziałam już co do niej potrzebuje.
Drugi naszyjnik stworzył się automatycznie. Tutaj po prostu chciałam wyeksponować srebrem piękne kamienie tektytu. Taki rodzaj naszyjnik aja nazywam basic. Czyli podstawowy, kolorystycznie pasującym do bardzo wielu rzeczy. Choć tutaj już faktura bardziej zobowiązuje, więc raczej nie do letniej sukienki w kwiatki, no chyba, że kwiaty byłyby czarno- białe. Ale oczywiście to kwestia gustu. I przyznam się szczerze, że największą radość z tworzenia daje fakt, ze sama mogę wybierać i komponować to co jest według mnie słuszne a pomijać to co słuszne nie jest. Nie zważając na gusta innych. Oczywiście tworząc coś na zamówienie dopasowuje swoją wizję do wizji zamawiającego. Ale jak tworzę dla siebie zawsze jest to zgodne z tym co mi się podoba. Szkoda, że nie umiem szyć ciuchów i nie czuje do tego jakiegoś specjalnego powołania bo czasami sobie myślę, że wtedy wizja byłaby kompletna. A tak to szukam rzeczy, które pasują do mojej biżuterii, albo tak jak w przypadku sukienki na wesele tworzę do gotowych rzeczy.
Patrząc na tektyt i te jego małe kratery przypomina mi się, że mieliśmy ostatnio rocznicę lądowania człowieka na księżycu.:) Pozdrawiam
